Education and Didactics

Bridging Print and Digital: The P.E.A.C.E. Framework for Journals in Emerging Contexts

Authors: Senthilkumar Anantharaman
Comments: 9 Pages.

The transition from print to digital publishing is one of the most significant transformations in scholarly communication, particularly for journals in emerging contexts where resource limitations, cultural resistance, and technological gaps persist. While electronic journals enhance accessibility, speed, and global reach, many society-owned and regional journals struggle with sustainability and quality assurance. This paper introduces the P.E.A.C.E. framework—Planning, Evaluation, Actuation, Constraint, and Endurance/Sustainability—as a structured, cyclical model for guiding journals through this transition. Unlike generic continuous improvement models, P.E.A.C.E. explicitly incorporates constraint navigation and long-term sustainability, making it especially relevant for the Global South. Drawing on case studies from India (Indian Journal of Medical Research, Economic and Political Weekly, Indian Journal of Ophthalmology, Journal of the Indian Institute of Science) and international publishers (Elsevier, Nature, PLOS ONE), the framework demonstrates its applicability across diverse publishing ecosystems. The analysis shows that adopting P.E.A.C.E. enables journals to integrate strategic foresight, stakeholder-driven evaluation, resilient execution, and sustainable endurance. By bridging print and digital, the framework provides a roadmap for resilient, credible, and inclusive scholarly publishing in the digital age.
Category: Education and Didactics

First World War (Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος)

Authors: Gerasimos Liokis
Comments: 138 Pages. In Greek

The First World War (1914 — 1918) represents the catastrophic opening of the twentieth century. It left behind it hecatombs of victims and horrific disasters, injustices and disappointments. It gave birth to a culture of mourning, hatred and barbarity. Millions of people found themselves to be combatants, those who once accused others of being militarists, nationalists, warmongers. We usually believe that this war broke out under a clear sky. This view is the most prevalent and widespread. It is linked to the naive perception that the perpetrator was the one who first declaredwar. For those who seek historical truth, the first outbreak of war is inextricably linked to the causes that prepared it: Contradictions between European states, mainly due to the tendency to regain territorial and economic sufficiency and national homogeneity. These contradictions and conflicts of interest gradually condensed into obvious hostility. They divided humanity into two camps that fought a common struggle. The cause was a fortuitous incident. All the Great Powers and, in fact, all states except Spain, the Netherlands, the three Scandinavian countries and Switzerland were involved in the war. In addition, troops from overseas countries were sent to fight, often for the first time, outside their own country. The United States ignored George Washington's warning of "European Entanglements" and sent its army to fight on the old Continent, thus defining the shape of twentieth-century history. Although military action outside the borders of Europe was not very significant, naval warfare was once again global. Mark Ferro: To the unanswered questions about the meaning of patriotic sentiment, the political forces that empowered states, is added another: How did the people who wanted to prevent the war suddenly find themselves neutralized? Publications of official documents exist from almost all the belligerents with a noticeable bias, and most of them are apologetic in nature. Determining the percentage of responsibility borne by states would result in a biased and subjective assessment of the facts. The responsibility for the war is sought in objective causes rather than in persons. Fernand Braudel: Long before the "Treaty of Versailles", the causes of the Second World War began to be identified, and even of the Cold War before the "Treaty of Brest-Litovsk". This book lists, first of all, the events that preceded the conflict. The events are then listed, with care and calendar accuracy, in the form of a Chronology - which is an easy-to-understand way of reference. At the same time, there are comments on the events that have been collected by eminent historians and analysts. THE REASONS 1) The Franco-German opposition Germany's claim to a unique global position ("the German spirit will revive the world"). This opposition dates back long before the defeat of France by Bismarck's troops at Sedan (1879), which resulted in the annexation of Lorraine and Alsace to Germany and the abdication of French Emperor Napoleon III. Goethe in his "Memoirs" had said: "English mercantilism and the hatred of the French are united with their ambitions against unfortunate Germany". 2) The Russo-Turkish oppositionThe opposition dates back to the Berlin Congress(1878) where Russia, the winner of the Russo-Turkish War (1877-1878), was diplomatically defeated and Austria took over the administration of Bosnia and Herzegovina (former Turkish possessions). The Russians had a tendency to extol the greatness of their nation and to judge the claims of minorities as illegitimate. 3) The Slavs of Austria-HungaryCzechs, Slovaks and Croats were like a minefield under the Habsburg empire of Austria. These ethnicities were the pioneers of the aggravation and nationalism with demands for racial and national restoration and independence.Establishment and action, often irresponsible, of secret nationalist organizations. The annexation of Bosnia-Herzegovina to Austria (1908) turned old dreams into illusions for theideal of Pan-Slavism. 4) The Serbian "obstacle" for Austria This troublesome neighbor, the Serbs, blocked the empire’s path to the Aegean and stopped any external development and its further expansion into the Balkans. They used violence against the Austrian public servants in occupied Bosnia in order to make the stay of the Austrians there unbearable. 5) The Ruthenian Question In Southern Galicia and the Caucasus, territories of Austria-Hungary, there lived four million Ruthenians (Belarusians) whom Russia claimed on behalf of the twenty-ninemillion of their compatriots who lived in the state of Russia.

Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος (1914 — 1918) αντιπροσωπεύει το καταστροφικό άνοιγμα του εικοστού αιώνα. Άφησε πίσω του εκατόμβες θυμάτων και φρικτές καταστροφές, αδικίες και απογοητεύσεις. Γέννησε μια κουλτούρα πένθους, μίσους και βαρβαρότητας. Εκατομμύρια άνθρωποι βρέθηκαν να είναι συμπολεμιστές, εκείνοι που άλλοτε κατηγορούσαν τους άλλους ότι είναι μιλιταριστές, εθνικιστές, πολεμοχαρείς.Συνήθως πιστεύουμε ότι αυτός ο πόλεμος ξέσπασεκάτω από ξάστερο ουρανό. Η άποψη αυτή είναι η επικρατέ-στερη και η πλέον διαδεδομένη. Συνδέεται με την αφελή αντίληψη ότι αυτουργός ήταν αυτός που εκήρυξε πρώτος τον πόλεμο.Για όσους ζητούν την ιστορική αλήθεια η πρώτη έκρηξη του πολέμου συνδέεται άρρηκτα με τα αίτια που την προετοίμασαν: Αντιθέσεις μεταξύ των Ευρωπαϊκών κρατών που οφείλονταν κυρίως στην τάση προς ανάκτηση εδαφικής και οικονομικής επάρκειας και εθνικής ομοιογένειας. Οι αντιθέσεις αυτές και οι συγκρούσειςσυμφερόντων συμπυκνώθηκαν βαθμιαία σε προφανήεχθρότητα. Διαίρεσαν την ανθρωπότητα σε δύοστρατόπεδα που αγωνίστηκαν κοινό αγώνα. Η αφορμήυπήρξε τυχαίο περιστατικό. Στον πόλεμο ενεπλάκησαν όλες οι Μεγάλες Δυνάμειςκαι στην πραγματικότητα όλα τα κράτη εκτός από την Ισπανία, την Ολλανδία, τις τρεις Σκανδιναβικές χώρες και την Ελβετία. Επιπλέον, στρατεύματα από υπερπόντιες χώρες στάλθηκαν να πολεμήσουν, συχνά για πρώτη φορά, έξω από τη δική τους χώρα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αγνόησαν την προειδοποίηση του Τζωρτζ Ουάσιγκτον για«Ευρωπαϊκές Εμπλοκές» και έστειλαν στο στρατό τους να πολεμήσει στη γηραιά Ήπειρο, καθορίζοντας έτσι τη μορφή της ιστορίας του εικοστού αιώνα. Μολονότι η στρατιωτική δράση έξω από τα όρια της Ευρώπης δεν ήταν πολύσημαντική ο ναυτικός πόλεμος ήταν για μία ακόμη φορά, παγκόσμιος. Mark Ferro: Στα αναπάντητα ερωτήματα για το νόημα του πατριωτικού αισθήματος, τις πολιτικές δυνάμεις πουεξουσίαζαν τα κράτη προστίθεται και ένα ακόμη: Με ποιο τρόπο οι άνθρωποι που επιθυμούσαν να εμποδίσουν τον πόλεμο βρέθηκαν ξαφνικά εξουδετερωμένοι; Δημοσιεύσεις επισήμων εγγράφων υπάρχουν από όλους σχεδόν τους εμπόλεμους με αισθητή μεροληψία και τα περισσότερα απ’ αυτά είναι απολογητικού χαρακτήρα. Ο καθορισμός του ποσοστού ευθύνης που βαρύνει τα κράτη θα κατέληγε σε μεροληπτική και υποκειμενική εκτίμηση των πραγμάτων. Η ευθύνη του πολέμου αναζητείται σε αίτια αντικειμενικά παρά σε πρόσωπα. Fernand Braudel: Πολύ πριν από την "Συνθήκη των Βερσαλλιών" άρχισαν να διαγράφονται οι αιτίες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πο λέμου, ακόμα και του Ψυχρού Πολέμου πριν από την «Συνθήκη Μπρέστ—Λιτόφσκ». Στο παρόν βιβλίο απαριθμούνται, κατ αρχήν, τα γεγονότα που προηγήθησαν από την σύρραξη. Στη συνέχεια παραθέτονται, με προσοχή και ημερολογιακήακρίβεια, τα συμβάντα - υπό μορφή Χρονολογίου - που είναι ένας εύληπτος τρόπος αναφοράς. Παράλληλα υπάρχουν σχόλια επί των γεγονότων που έχουν συλλεγεί από επιφανείς ιστορικούς και αναλυτές. Γεράσιμος Λιώκης ΤΑ ΑΙΤΙΑ1) Η γαλλογερμανική αντίθεση Η διεκδίκηση της Γερμανίας για μία μοναδική παγκόσμια θέση(«το γερμανικό πνεύμα θα αναζωογονήσει τον κόσμο»). Η αντίθεση αυτή χρονολογείται πολύ πριν από την ήττα της Γαλλίας από τα στρατεύματα του Μπίσμαρκ στο Σεντάν (1879) που είχε κατάληξητην προσάρτηση της Λωρραίνης και της Αλσατίας στην Γερμανία και την παραίτηση του Γάλλου Αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ’. Ο Γκαίτεστις «Αναμνήσεις» του είχε πει: «Ο αγγλικός μερκαντιλισμός και το μίσος των Γάλλων ενώνονται με τις φιλοδοξίες των ενάντια στην άμοιρη Γερμανία». 2) Η ρωσοτουρκική αντίθεσηΗ αντίθεση χρονολογείται από το Συνέδριο του Βερολίνου (1878) όπου η Ρωσία, νικήτρια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1877-1878), ηττήθηκε διπλωματικά και η Αυστρία ανέλαβε την διοίκησητης Βοσνίας — Ερζεγοβίνης (πρώην τουρκικές κτήσεις). Οι Ρώσοι είχαν την τάση να εξυμνούν το μεγαλείο του έθνους τους και να κρίνουν παράνομες τις αξιώσεις των μειονοτήτων.3) Οι Σλάβοι της Αυστροουγγαρίας Τσέχοι, Σλοβάκοι και Κροάτες ευρίσκονταν ως νάρκη υπότην αυτοκρατορία των Αψβούργων της Αυστρίας. Οι εθνότητες αυτές υπήρξαν πρωτεργάτες της όξυνσης και του εθνικισμού με αίτημα για φυλετική και εθνική αποκατάσταση και ανεξαρτησία.Ίδρυση και δράση, συχνά ανεύθυνη, μυστικών εθνικιστικών οργανώσεων. Η προσάρτηση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στην Αυστρία (1908) μετέτρεψε τα παλιά όνειρα σε αυταπάτες για τοιδεώδες του πανσλαβισμού. 4) Το Σερβικό "εμπόδιο" για την Αυστρία Ο οχληρός αυτός γείτονας, οι Σέρβοι, έφρασσε την οδό τηςαυτοκρατορίας προς το Αιγαίο και ανέκοπτε κάθε εξωτερική εξέλιξη και περαιτέρω επέκταση της στα Βαλκάνια. Χρησιμοποιούσαν βία εναντίον των αυστριακών δημοσίων λειτουργών στην κατεχόμενηΒοσνία για να κάνουν ανυπόφορη την εκεί διαμονή των Αυστριακών. 5) Το Ρουθηνικό ζήτημαΣτην Νότια Γαλικία και τον Καύκασο, εδάφη της Αυστροουγγαρίας, διαβιούσαν τέσσερα εκατομμύρια Ρουθήνοι (Λευκορώσοι) τους οποίους διεκδικούσε η Ρωσία έπ’ ονόματι των είκοσι εννέαεκατομμυρίων συμπατριωτών τους που ζούσαν στο κράτος της Ρωσίας. 6) Τα σχέδια Γερμανίας — Τουρκίας Υπήρχε παλαιό γερμανικό σχέδιο αποκατάστασης ενιαίου και αυτόνομου χώρου που άρχιζε από την Γερμανία, την Μικρά Ασίαμέχρι τον Περσικό Κόλπο. Το περίφημο πρόγραμμα "Έλβας — Ευφράτης". Με το σχέδιο αυτό η Γερμανία θα έβρισκε διέξοδο προς τις πετρελαιοφόρες περιοχές τις οποίες εκμεταλλεύονταν κυρίως η Βρεταννία και δευτερευόντως οι Γαλλία / Ολλανδία. Η Γερμανία ήταν η μόνη χώρα σ’ όλη την Ευρώπη όπου οι στρατιωτικοί εξασκούσαν ιδιαίτερα μεγάλη επιρροή στις κρατικές υποθέσεις.7) Η έλλειψη διεθνούς οργανισμού Ίσως μια παγκόσμια παρέμβασή να εξασφάλιζε την ειρήνη. Στις 28/4/1919 ιδρύθηκε η «Κοινωνία των Εθνών» έδρα τη Γενεύη με κύριον έργο την διευθέτηση των προβλημάτων ειρηνικά και δημοκρατικά με δημόσιες διαπραγματεύσεις. 8) Ο Ρωσοϊαπωνικός πόλεμος (1904-1905) Η ταπείνωση της Ρωσίας. Οι Ιάπωνες σημείωσαν αλλεπάλληλες νίκες και έγιναν κυρίαρχοι της Κορέας, της Νότιας Σαχαλίνης, τουΠορτ Άρθρουρ και ενίσχυσαν τη θέση τους στην Μαντζουρία. 9) Η Βρεταννική κατοχή της ΑιγύπτουΑπό το 1882 η Βρεταννία με πρόσχημα την σταθεροποίηση της οικονομίας της, προσάρτησε την Αίγυπτο ως προτεκτοράτο. και οδήγησε σε μακροχρόνιο αδιέξοδο με τις άλλες μεγάλες δυνάμεις.
Category: Education and Didactics

Second World War (Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος)

Authors: Gerasimos Liokis
Comments: 211 Pages. In Greek

The Treaty of Versailles did not lead to the establishment of a stable and long-lasting peace. The "peace of the victors" is founded on the humiliation of the losers. Germany suffers territorial amputations. Return of Alsace and Lorraine to France and annexation of the Saar region. Abandonment of East Prussia and Silesia.Demilitarization of the Rhineland. Danzig becomes autonomous. Berlin cedes its navy to theBritish. It is obliged to pay an unbearableamount as war reparations to the Entente.The conditions, however, are not such as to prevent the economic and military revival of a country that seeks to play a leading role in European developments. After the success of the Bolshevik revolution in Russia, the Soviet Union is deprived of certain territories in favor of Poland, as well as the young Baltic republics. The existence of a communist state in the bays of the Old Continent pushes the victorious powers to adopt a policy of "quarantine" with the aim of isolating Moscow from the rest of Europe.

Η Συνθήκη των Βερσαλλιών δεν οδήγησε στηνεγκαθίδρυση μιας σταθερής και μακροχρόνιας ειρήνευσης. Η «ειρήνη των νικητών» θεμελιώνεται στην ταπείνωση των ηττημένων. Η Γερμανία υφίσταται εδαφικούς ακρωτηριασμούς. Επιστροφή της Αλσατίας και Λορραίνης στην Γαλλίας καιπροσάρτηση της περιοχής του Σάαρ. ΕγκατάλειψηΑνατολικής Πρωσίας και Σιλεσίας. Αποστρατικοποίηση της Ρηνανίας. Το Ντάντσιχ γίνεται αυτόνομο. Το Βερολίνο παραχωρεί το πολεμικό του ναυτικό στους Βρεταννούς. Υποχρεώνεται να πληρώσει ένα δυσβάσταχτοποσό ως πολεμική αποζημίωση στην Entente.Οι όροι, όμως, δεν είναι τέτοιοι ώστε να εμποδίσουν την οικονομική και στρατιωτική αναγέννηση μιας χώρας που επιδιώκει να πρωταγωνιστήσει στις ευρωπαϊκές εξελίξεις.Μετά την επιτυχία της επανάστασης των Μπολσεβίκων στη Ρωσία, η Σοβιετική Ένωση στερείται ορισμένων εδαφών υπέρ της Πολωνίας, καθώς και των νεαρών δημοκρατιών της Βαλτικής. Η ύπαρξη ενός κομμουνιστικού κράτους στουςκόλπους της Γηραιάς Ηπείρου, ωθεί τις νικήτριες δυνάμεις να υιοθετήσουν την πολιτική της «καραντίνας» με στόχο να απομονώσουν την Μόσχα από την υπόλοιπη Ευρώπη.
Category: Education and Didactics

Greece Occupation Resistance and Civil War (Ελλάδα Κατοχή Αντίσταση Εμφύλιος)

Authors: Gerasimos Liokis
Comments: 277 Pages. In Greek

The events of the National Resistance and the Civil War (1941-1949) are still in the stage of collecting sources and dialogue and often end up with contradictory conclusions. The bibliography is hampered by the incomplete archives that have been published, while many forged documents have also crept in. Many key witnesses to the critical events of the time were reluctant to reveal information or found it difficult to put aside their ideological prejudice. The National Resistance was a creation of the entire people, but it had its driving forces, its pioneers who animated and directed it. The testimonies and evidence sometimes contradict each other, they contain a strong personal element that distorts history. On the one hand, there are the views of the Right. Most of its historians are biased, while it is unacceptable today to talk about "communist gangs". However, the so-called "Democratic Army" (1946-49) was not democratic from the start, but was essentially communist. However, unacceptable and violent actions were taken by the Right, such as mass arrests, executions and torture against the Left. These events have deeply imprinted the memory of thousands of Greeks and the wounds they left are still fresh. On the other hand, the Left committed a series of political mistakes and demonstrated its inability to coordinate a huge popular movement. The opinions of left-wing historians differ: a) Some, the most prudent, consider that the resistance should have stopped after the Lebanon Agreement (17-20/5/44) such asAngelopoulos, Zévgos, Svolos, Tsirimokos, etc.4 b) Others, more radical, determine the end after the Varkiza Agreement (12/2/45), such asSofianopoulos, Grigoriadis, Vournas, etc.c) Finally, there are the most fanatical, such as Zachariades, Florakis, Vafeiadis, etc., who accept the Civil War believing that the Greeks were treacherously surrendered hand and foot to the same reactionary or even "monarcho-fascist" forces that began with the Metaxas dictatorship. This is how they justify how they were forced to "take the mountains". Unfortunately, the leaders of the DSE were unaware of the agreements between the Great Powers regarding the fate of Greece after World War II. The Soviet Union, moreover, played a pitiful game by patronizing and mocking the Greek communists. This book was written without a trace of fanaticism or empathy. There is a personal experience of the events of a man — who, although he was very young — experienced the events very closely.I proceeded with great care. Recording the dates, the events and the protagonists. Criticism of the author or final conclusions are avoided. The views of persons who played a leading role in the period being recounted are presented, as well as the judgments of historians from both sides. It is suitable for drawing conclusions. I believe that the reader will form his own opinion.

Τα γεγονότα της Εθνικής Αντίστασης και του Εμφύλιου Πολέ-μου (1941-1949) βρίσκονται ακόμα στο στάδιο της περισυλλογής των πηγών και του διαλόγου και πολλές φορές καταλήγουν σε α-ντιφατικά συμπεράσματα. Η βιβλιογραφία χωλαίνει από τα ελλιπή αρχεία που έχουν δημοσιευθεί ενώ έχουν παρεισφρήσει και πολλά πλαστά έγγραφα. Πολλοί βασικοί μάρτυρες των κρίσιμων γεγονό-των της εποχής ήταν απρόθυμοι να αποκαλύψουν πληροφορίες ή τους ήταν δύσκολο να παραμερίσουν την ιδεολογική τους προκα-τάληψη. Η Εθνική Αντίσταση υπήρξε δημιούργημα όλου του λαού,αλλά είχε τις κινητήριες δυνάμεις της, τους πρωτοπόρους της που την εμψύχωσαν και την κατεύθυναν. Οι μαρτυρίες και τα τεκμήρια κάποτε αλληλοαναιρούνται, πε- ριέχουν έντονο προσωπικό στοιχείο που φαλκιδεύει την ιστορία. Από την μία πλευρά υπάρχουν οι απόψεις της Δεξιάς. Οι πε-ρισσότεροι ιστορικοί της μεροληπτούν ενώ είναι ανεπίτρεπτο, σήμερα να γίνεται λόγος για «κομμουνιστοσυμμορίτες». Πάντως ο επονομαζό-μενος «Δημοκρατικός Στρατός» (1946-49) δεν υπήρξε πόρρωθεν δημοκρατικός αλλά κατά βάσιν κομμουνιστικός. Έγιναν όμως από την παράταξη της Δεξιάς απαράδεκτες και βεβιασμένες ενέργειεςόπως μαζικές συλλήψεις, εκτελέσεις και βασανιστήρια σε βάρος των Αριστερών. Τα γεγονότα αυτά έχουν σφραγίσει βαθύτατα την μνήμη χιλιάδων Ελλήνων και τα τραύματα που άφησαν είναι ακόμανωπά. Από την άλλη πλευρά η Αριστερά διέπραξε σωρεία πολιτικών λαθών και επέδειξε ανεπάρκεια να συντονίσει ένα τεράστιο λαϊκόκίνημα. Οι απόψεις των αριστερών ιστοριογράφων διίστανται: α) Μερικοί, οι πλέον συνετοί, θεωρούν ότι η αντίσταση έπρεπε να σταματήσει μετά την Συμφωνία του Λιβάνου (17-20/5/44) όπωςοι Αγγελόπουλος, Ζεύγος, Σβώλος, Τσιριμώκος κ.ά.4 β) Άλλοι, πλέον ριζοσπαστικοί, προσδιορίζουν το τέλος μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας (12/2/45), όπως οι Σοφιανόπουλος, Γρη-γοριάδης, Βουρνάς, κ.ά. γ) Τέλος, υπάρχουν και οι πλέον φανατικοί, όπως οι Ζαχαριάδης,Φλωράκης, Βαφειάδης κ.ά., που δέχονται τον Εμφύλιο Πόλεμο πι- στεύοντας ότι οι Έλληνες δόλια παρεδόθησαν δεμένοι χειροπόδαρα στις ίδιες αντιδραστικές ή και «μοναρχοφασιστικές» δυνάμεις που ξε-κίνησαν με την δικτατορία Μεταξά Έτσι δικαιολογούν το πως ανα-γκάστηκαν «να πάρουν τα βουνά». Δυστυχώς, οι αρχηγοί του ΔΣΕ αγνοούσαν τις συμφωνίες μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων για την τύχη της Ελλάδας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Σοβιετική Ένω-ση, εξ’ άλλου, έπαιξε ένα οικτρό παιχνίδι παλινωδώντας και εμπαίζο-ντας τους Έλληνες κομμουνιστές. Το παρόν βιβλίο γράφτηκε χωρίς ίχνος φανατισμού ή εμπάθει-ας. Υπάρχει μία προσωπική βίωση των γεγονότων ενός ανθρώπου — που μολονότι ήταν πολύ νέος — έζησε τα γεγονότα πολύ κοντά. Προχώρησα με πολύ περίσκεψη. Καταγράφοντας τις ημερομηνίες,τα γεγονότα και τους πρωταγωνιστές. Αποφεύγεται η κριτική του συγγραφέα ή τελεσίδικες διαπιστώσεις. Παρατίθενται απόψειςπροσώπων που πρωταγωνίστησαν την περίοδο αυτή που εξι- στορείται, καθώς και κρίσεις ιστορικών και από τις δύο παρατάξεις. Προσφέρεται για άντληση συμπερασμάτων. Πιστεύω πως ο αναγνώστης θα διαμορφώσει μόνος του τη δική του άποψη.
Category: Education and Didactics

The Goverments of Greece (Οι Κυβερνήσεις της Ελλάδας)

Authors: Gerasimos Liokis
Comments: 109 Pages. In Greek

This manual is not a historical work. It is addressed, mainly, to those who know Greek history and want to bring back to their memory an event, a date or a person. The Fall of Constantinople on 29th of May 1453 by the Ottoman Turks was one of the greatest events in world history. It is accepted today by everyone that Byzantium was — in a way — the continuation of ancient Greek history in terms of the preservation of the language and the onsolidation of Christianity. A long period of lethargy followed, but the flame of the Greek soul remained unextinguished. The thread ofhistory slowly unraveled with the long struggles of the Greeks. After four hundred years of slavery, the great moment of redemption arrives. The struggle was fought on unequal terms.Incalculable sacrifices in living and inanimate material, but also dissensions that almost led the struggle to a dead end. The intervention of the three great powers put an end to Turkish slavery. The independence of Greece was finally established with the London Protocol (30/8/1932). Greece managed to expand its borders through wars and sacrifices (1864, 1878, 1912-13, 1920, 1948) and today it is an equal member of the European Union. During the period 1831-2004 (173 years), the following ruled:7 kings 7 presidents of the republic90 prime ministers (!) It experienced three periods of dictatorship. During World War II, it was occupied by the Axis powers (1941-1944) for three and a half years. Greece today, within the framework of the cosmogonic changes that have taken place, is trying to redefine its international position and to successfully join its journey towards European integration.It is not possible for anyone to remember all the people, dates and events of the long history of modern Greece. That is why I believe that this work is an aid. Today, at the beginning of the 21st century, living in the land of our ancestors, we breathe the air of freedom, for which — everyone in this book — worked by offering their best.

Το εγχειρίδιο αυτό δεν είναι ιστορικόν σύγγραμμα. Απευθύνεται, κυρίως, σε όσους γνωρίζουν την Ελληνική ιστορία και θέλουν να επαναφέρουν στη μνήμη τους ένα γεγονός, μιαημερομηνία ή κάποιο πρόσωπο. Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης την 29η Μαϊου 1453 από τους Οθωμανούς Τούρκους υπήρ-ξε ένα από τα μεγαλύτερα γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας. Είναι αποδεκτό σήμερα από πάντες ότι το Βυζάντιο υπήρξε —κατά κάποιο τρόπο —η συνέχεια της αρχαίας ελληνικής ιστορίας σε ότι αφορά την διάσωση της γλώσσας αλλά και την εδραίωση του Χριστιανισμού.Ακολούθησε μια μακρόχρονη περίοδος λήθαργου αλλά η φλόγα της ελληνικής ψυχής έμεινε άσβεστη. Το νήμα της ιστορίας ξετυλίγονταν αργά με του μακρόχρονους αγώνες των Ελλήνων.Μετά τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς, φτάνει η μεγάλη στιγμή του λυτρωμού. Ο αγώνας έγινε με άνισους όρους.Θυσίες ανυπολόγιστες σε έμψυχο και άψυχο υλικό αλλά και διχόνοιες που λίγο έλειψε να οδηγήσουν τον αγώνα σε αδιέξο-δο. Η παρέμβαση των τριών μεγάλων δυνάμεων έδωσε τέλος στην τουρκική σκλαβιά. Η ανεξαρτησία της Ελλάδας εδραιώ-θηκε τελικά με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου (30/8/1932). Η Ελλάδα κατόρθωσε να επεκτείνει τα σύνορά της με πολέμους και θυσίες (1864, 1878, 1912-13, 1920, 1948) και σήμερα είναι ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Την περίοδο 1831-2004 (173 έτη), εκυβέρνησαν: 7 βασιλείς 7 πρόεδροι δημοκρατίας 90 πρωθυπουργοί (!)Έζησε τρεις περιόδους δικτατορίας. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατακτήθηκε από τιςδυνάμεις του Άξονα (1941-1944) για τριάμισι χρόνια. Η Ελλάδα σήμερα, μέσα στα πλαίσια των κοσμογονικών αλλαγών που συντελέστηκαν, προσπαθεί να επαναπροσδιο- ρίσει την διεθνή θέση της και να συστρατευθεί με επιτυχία στηνπορεία της προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.Δεν είναι δυνατόν να θυμάται κανείς όλα τα πρόσωπα, τις ημερομηνίες και τα γεγονότα της μακραίωνης ιστορίας της νεώτερης Ελλάδας. Γι’ αυτό πιστεύω ότι το παρόν πόνημα είναιένα βοήθημα. Σήμερα στις αρχές του 21ου αιώνα ζώντας στη γη των προγόνων μας αναπνέουμε τον αέρα της ελευθερίας, για την οποία — όλοι όσοι βρίσκονται μέσα σ΄αυτό το βιβλίο — εργάστηκαν προσφέροντας τον καλύτερο εαυτό τους.
Category: Education and Didactics

Greece Timeline 1453 2000 (Ελλάδα Χρονολόγιον 1453 2000)

Authors: Gerasimos Liokis
Comments: 179 Pages. In Greek

This manual is not a historical work. It is addressed, mainly, to those who know Greek history and want to recall an event, adate or a person. It is divided into three periods: a) The Ottoman Empire If we consider that the Ottoman Empire began with the fall ofConstantinople (1453) and ended with the GreekRevolution (1821), then we find that it lasted 368 yearsu2026 There was a long period of violence, slavery, regression and obscurantism that set back the development of the country by centuries. In the rest of the world, leaps and leaps of progress were taking place from which Greece benefited little. b) The Greek RevolutionThe Greeks fought heroically to gain theirfreedom (1821-1831) and succeeded, with their sacrifices and the intervention of the European Great Powers, in the creation of the first independent Greek state. c) The Greek NationGreece managed to expand its borders withwars and sacrifices (1864, 1878, 1912-13, 1920, 1948) and today is an equal member of the European Union. In the period 1831-2004 (173 years), the following ruled: 7 kings7 presidents of democracy 90 prime ministers (!)It experienced three periods of dictatorship. During World War II, it was occupied by the Axis powers (1941-1944) for three and a half years.Greece today, within the framework of the cosmogonic changes that have taken place, is trying to redefine its international position and to successfully join its march towards European integration. It is not possible for anyone to remember all the people, dates and events of the long history of modern Greece. That is why I believe that this work is an aid.

Το εγχειρίδιον αυτό δεν είναι ιστορικόν σύγγραμμα. Απευθύνεται, κυρίως, σε όσους γνωρίζουν την Ελληνική ιστορία και θέλουν να επαναφέρουν στη μνήμη τους ένα γεγονός, μιαημερομηνία ή κάποιο πρόσωπο. Χωρίζεται σε τρεις περιόδους: α) Η Τουρκοκρατία Αν θεωρήσουμε ότι η Τουρκοκρατία άρχισε με την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως (1453) και έληξε με την Ελληνική Επανάσταση (1821), τότε διαπιστώνουμε ότι διήρκησε 368 έτηu2026 Υπήρξε μια μακρά περίοδος βίας, σκλαβιάς, οπισθο-δρομήσεως και σκοταδισμού που έρριξε αιώνες πίσω την εξέλιξη της χώρας. Στον υπόλοιπο κόσμο εγένοντο αλματώδηβήματα προόδου από τα οποία η Ελλάδα ελάχιστα ωφελήθηκε. β) Η Ελληνική Επανάσταση Οι Έλληνες επολέμησαν ηρωικά για να αποκτήσουν τηνελευθερία τους (1821-1831) και επέτυχαν με τις θυσίες τους και την επέμβαση των ευρωπαϊκών Μεγάλων Δυνάμεων, την δημιουργία του πρώτου ανεξάρτητου Ελληνικού κράτους. γ) Το Ελληνικόν Έθνος Η Ελλάδα κατόρθωσε να επεκτείνει τα σύνορά της με πολέμους και θυσίες (1864, 1878, 1912-13, 1920, 1948) και σήμερα είναι ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Την περίοδο 1831-2004 (173 έτη), εκυβέρνησαν: 7 βασιλείς 7 πρόεδροι δημοκρατίας 90 πρωθυπουργοί (!) Έζησε τρεις περιόδους δικτατορίας. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατακτήθηκε από τις δυνάμεις του Άξονα (1941-1944) για τριάμισι χρόνια. Η Ελλάδα σήμερα, μέσα στα πλαίσια των κοσμογονικώναλλαγών που συντελέστηκαν, προσπαθεί να επαναπροσδιορί-σει την διεθνή θέση της και να συστρατευθεί με επιτυχία στην πορεία της προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Δεν είναι δυνατόν να θυμάται κανείς όλα τα πρόσωπα, τις ημερομηνίες και τα γεγονότα της μακραίωνης ιστορίας τηςνεώτερης Ελλάδας. Γι’ αυτό πιστεύω ότι το παρόν πόνημα είναι ένα βοήθημα.
Category: Education and Didactics

Catalogue of Ancient Greek Philosophers

Authors: Gerasimos Liokis
Comments: 905 Pages. In Greek

Being a lover of books and a bookworm is something innate but at the same time it is a sign of a restless soul, of many interests, of mental sensitivity. However, wanting to transmit your knowledge, to make others share your emotions, is a sign of a deep love for what you do, it is a surplus of soul."From the surplus of his heart", then, againMr. Gerasimos Liokis offers us the new series of his work "Reference to Ancient Greek Education".It is a work in two volumes, written by theauthor with tremendous methodicality and order, which completely characterizes him both as a writer and as a person. The purpose of this work is that anyone who wants to learn something related to the historical development of Ancient Greek Education (in the fields of Poetry, History, Philosophy, Music, Sciences, Medicine, Fine Arts), can easily find it by referring to the corresponding representatives, who are listed in alphabetical order. The work has the form of an index, which makes it very user-friendly and at the same time very informative. Thus, Volume 1 is preceded by a chronology and mentions: a) the Philosophers (also divided into categories), b) the Sophists, c) the Poets and d) the Rhetoricians. In Volume 2: a) Historians, b) Grammarians, c) Playwrights, d) Musicians, e) Astronomers, f) Geographers, Mathematicians and Physicists, g) Artists (Architects, Sculptors, Painters) and h) Physicians. The structure of each volume is as follows: It is preceded by an alphabetical list of the persons who dealt with the corresponding literary, scientific orartistic genre. It then follows, in alphabetical order, one by one, a representative of the genre they served. For each person, some biographical information is initially noted, followed by his works, followed by some comments on the main elements of his theories or achievements, some criticisms, whether named or not, about him and his work are recorded, and as a conclusion, the ancient sources, if known, from which the information was drawn, are noted. It is noted that the work also mentions certain non-Greek scholars (e.g. Josephus, Pliny the Younger, Pliny the Elder, Tertullian, Cyprian, etc.), who, in the opinion of the author, were substantially influenced by Greek Education.In Volume II, after the Bibliography, there follows an Index in alphabetical order of all the persons mentioned in both volumes.This two-volume work is a book that quickly but comprehensively solves a question or offers you information and at the same time motivates you to search and find more things on the same topic. That is, it is both a solution to a question and a motivation and a starting point for a deeper study and engagement with the topic. It is a useful work for every student and for every pupil or student. It is a work that should be in every library. Finally, what impresses you about the author of the book is that his writings and the wide range of interests are foreign to his scientific training. However, this is precisely the proof of his great culture and sensitivity. So we are waiting for "the new birth" soon, as K. Palamas says in his poem "Fathers".

Το να είσαι φιλομαθής και βιβλιόφιλος είναι κάτι το έμφυτο αλλά και παράλληλα είναι δείγμα ανήσυχης ψυχής, πολλών ενδιαφερόντων, ψυχικής ευαισθησίας. Το να θέλεις όμως να μεταδώσεις τις γνώσεις σου, να κάνεις κοινωνούς και άλλους των δικών σου συγκινήσεων, είναι δείγμα βαθιάς αγάπης γι’ αυτό που κάνεις, είναι περίσσευμα ψυχής. «Εκ του περισσεύματος της καρδίας του» λοιπόν, πάλι ο κ. Γεράσιμος Λιώκης μας προσφέρει την καινούρια σειρά του πονήματός του «Αναφορά στην Αρχαία Ελληνική Παιδεία». Είναι ένα έργο σε δύο τόμους, που γράφτηκε από το συγγραφέα με φοβερή μεθοδικότητα και τάξη, πράγμα που τονχαρακτηρίζει απόλυτα και ως συγγραφέα αλλά και ως άνθρωπο. Σκοπός αυτού του έργου είναι οποιοσδήποτε θελήσει να μάθει κάτι που αναφέρεται στην ιστορική εξέλιξη της ΑρχαίαςΕλληνικής Παιδείας (στον τομέα της Ποίησης, της Ιστορίας, της Φιλοσοφίας, της Μουσικής, των Θετικών Επιστημών, της Ιατρι- κής, των Καλών Τεχνών), να μπορεί να το βρει εύκολα ανατρέ-χοντας στους αντίστοιχους εκπροσώπους, που αναφέρονται με αλφαβητική σειρά. Το έργο έχει μορφή ευρετηρίου, που το καθιστά πολύεύχρηστο και συγχρόνως πολύ κατατοπιστικό.Έτσι στον Α’ Τόμο προηγείται χρονολόγιο και αναφέρονται: α) οι Φιλόσοφοι (χωρισμένοι και αυτοί κατά κατηγορίες), β) οι Σοφιστές, γ) οι Ποιητές και δ) οι Ρήτορες. Στον Β΄ Τόμο: α) οι Ιστορικοί, β) οι Γραμματικοί, γ) οι Θεα-τρικοί Συγγραφείς, δ) οι Μουσικοί, ε) οι Αστρονόμοι, στ) οι Γεω-γράφοι, οι Μαθηματικοί και οι Φυσικοί, ζ) οι Καλλιτέχνες (Αρχι-τέκτονες, Γλύπτες, Ζωγράφοι) και η) οι Ιατροί.Η δομή κάθε τόμου είναι η ακόλουθη: Προηγείται ένας αλφαβητικός κατάλογος των προσώπωνπου ασχολήθηκαν με το αντίστοιχο λογοτεχνικό, επιστημονικό ή καλλιτεχνικό είδος. Ακολουθεί κατόπιν, με αλφαβητική σειρά, ένας-ένας εκπρό-σωπος του είδους που υπηρέτησε. Για κάθε πρόσωπο σημειώνονται αρχικά κάποια βιογραφικάτου στοιχεία, ακολουθούν τα έργα του, έπονται κάποια σχόλια πάνω στα κυριότερα στοιχεία των θεωριών ή επιτευγμάτων του, καταγράφονται μερικές κρίσεις επώνυμες ή όχι για τον ίδιο καιτο έργο του και ως κατακλείδα σημειώνονται οι αρχαίες πηγές, αν είναι γνωστές, από τις οποίες αντλήθηκαν οι πληροφορίες. Σημειώνεται ότι στο έργο αναφέρονται και ορισμένοι μη Έλληνες λόγιοι (π.χ. Ιώσηπος, Πλίνιος ο νεώτερος, Πλίνιοςο πρεσβύτερος, Τερτυλλιανός Κυπριανός κ.ά.), οι οποίοι, κατά την γνώμη του συγγραφέα, επηρεάστηκαν ουσιαστικά από την Ελληνική Παιδεία. Στον Β΄ Τόμο, μετά τη Βιβλιογραφία, ακολουθεί Ευρετήριο με αλφαβητική σειρά όλων των προσώπων για τα οποία έγινε λόγος και στους δύο τόμους. Το δίτομο αυτό έργο είναι ένα βιβλίο που σου λύνει σύντομα αλλά και σφαιρικά κάποια απορία ή σου προσφέρει μια πληρο-φορία και που συγχρόνως όμως σε παρακινεί να ψάξεις και ναβρεις περισσότερα πράγματα για το ίδιο θέμα. Δηλαδή είναι συγχρόνως και λύση μιας απορίας, αλλά και κίνητρο και αφετη-ρία για μια πιο βαθιά μελέτη και ενασχόληση με το θέμα. Είναι ένα έργο χρήσιμο για κάθε φιλομαθή αλλά και για κάθεμαθητή ή φοιτητή. Είναι ένα έργο που πρέπει να υπάρχει σε κάθε βιβλιοθήκη. Τέλος, αυτό που σε εντυπωσιάζει στον συγγραφέα του βιβλίου είναι ότι το συγγραφικό του έργο και το μεγάλο φάσματων ενδιαφερόντων του είναι ξένα προς την επιστημονική του κατάρτιση. Αυτό όμως ακριβώς αποτελεί και την απόδειξη της μεγάλης του καλλιέργειας και ευαισθησίας. Περιμένουμε λοιπόν σύντομα «την καινούρια γέννα» όπως λέει και ο Κ. Παλαμάς στο ποίημά του «Πατέρες».
Category: Education and Didactics